Girişim kültüründe sessiz bir önyargı vardır: Israr yüceltilir, vazgeçmek ise başarısızlık olarak görülür. Ancak çok sayıda şirket inşa eden bir yapı için, başarısız bir girişimi kapatmayı reddetmek azim değildir; kazananların karşılayamayacağı, yavaş yavaş akan bir sermaye ve dikkat kaybıdır.
Durmamanın bedeli
Her girişim paradan fazlasını tüketir. En iyi insanlarınızın zamanını, operasyon ekibinizin odağını ve daha iyi bir şeyi finanse etme fırsatını tüketir. Tezi tutmayan bir girişim yalnızca kendi sermayesini kaybetmez; çevresindeki her şeyden vergi alır. Onu duygusal nedenlerle hayatta tutmak, bir girişim geliştiricinin verebileceği en pahalı karardır.
Kapatmak başarısızlık değildir. Bir girişim geliştiricinin sermayeyi gerçekten işe yarayan tezler için hazır tutmasının yolu budur.
Önce test et, sonra duygusuz karar ver
Bu disiplini ifade etmek kolay, uygulamak zordur: Bir tezi hızla test edin, kanıtlara göre değerlendirin ve vardığınız hükme göre duygusallığa kapılmadan hareket edin. Tez kanıtlandıysa arkasına gerçek sermaye ve dağıtım gücü koyun. Kanıtlanmadıysa temiz bir şekilde kapatın ve kaynakları yeniden yönlendirin. Bir şirketi hayata geçiren yapı, gerektiğinde bir şirketi emekliye ayıracak kadar dürüst olmalıdır.
İki yönlü kanıt
Pionr’ın geçmişi bilinçli olarak iki yönlüdür. Norma, Credi, Gordion ve Gergedan gibi girişimler test edildi ve tez tutmadığında kapatıldı. Tahsildar, Mark ve Teda ise test edildi, kanıtlandı ve ölçeklendirildi. Kapatılan girişimler gizlenmiyor; bunlar, ölçeklendirme kararlarının şansa değil, hak edilmiş sonuçlara dayandığının kanıtı.
Ortaklar bunu neden önemsemeli?
Bir yatırımcı ya da stratejik ortak için, bir girişim geliştiricinin gerektiğinde kapatmaya istekli olması bir kalite işaretidir. Bu, sermayenin egoya göre değil kanıta göre dağıtıldığı ve hâlâ ayakta duran şirketlerin bunu hak ettikleri için orada olduğu anlamına gelir.